Wpisy Otagowane ‘Złoto inwestycyjne’

Amerykański Związek Numizmatyków podał komunikat, że na rynku zaczęły pojawiać się tanie imitacje złotych monet bulionowych emitowanych przez mennice United States Mint.

Imitacje złotych monet wykonywane są oczywiście przez prywatnych “mincerzy” i zawierają zazwyczaj dużo mniej złota niż oryginalne złote monety.

Podróbki przypominają konstrukcją i materiałem coś na kształt zwykłych medalionów okolicznościowych. Jednak ich wygląd łudząco przypomina oryginalne złote monety.

Podrabiane są najczęściej najbardziej znane amerykańskie złote monety bulionowe – American Eagle i American Buffalo.

Imitacje nie zostały wykonane przez US Mint, dlatego oczywiście nie posiadają statusu legalnego środka płatniczego USA.

Prezes stowarzyszenia twierdzi, że niektóre z falsyfikatów zawierają aż 14 miligramów 24 karatowego złota 🙂 Oznacza to, że w teoretycznie jednouncjowej złotej monecie jest zaledwie 0,00045 uncji trojańskiej złota, czyli mniej niż jedna tysięczna jednej uncji złota! Przy cenie złota 1700 dolarów za uncję, ilość tych miligramów złota jest warta jedynie 76 centów.

Cała sytuacja do złudzenia przypomina to, co działo się na całym świecie w latach 70-tych. Wtedy także prywatne firmy nielegalnie produkowały złote monety podszywając swoje tanie imitacje pod wszystkim znane złote bulionowe oryginały. Wtedy jednak popularnym zjawiskiem, było używanie złota takiej samej próby jak w oryginalnych złotych monetach, przy jednocześnie dużo niższym koszcie ich wykonania. Na tej małej różnicy zarabiali fałszerze. Dziś jednak są bardziej chciwi i produkują złote bulionówki z tysięcznych części gramatur złota.

Dlatego zawsze warto uważnie badać pod względem wagi, wymiarów oraz struktury powierzchni kupowane przez nas złote monety bulionowe.

Podobny temat poruszyliśmy w:

Złote sztabki i złote monety najlepszym zabezpieczeniem przed inflacją Monety Bulionowe czyli Monety Inwestycyjne – genialność w prostocie Srebrne Monety – najbardziej wartościowe amerykańskie monety Skala rzadkości monet według Czapskiego Dziwna historia najdroższej złotej monety świata CertiCard zwane też CertiPack, czyli Złoto Certyfikowane w Mennicy Niesortowane sztabki złota i sortowane sztabki Ocena stanu zachowania monet, czyli Grading monet

Treść powyższej analizy jest tylko i wyłącznie wyrazem osobistych poglądów jej autora i nie stanowi rekomendacji w rozumieniu przepisów Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 października 2005 r. w sprawie informacji stanowiących rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych, lub ich emitentów (Dz. U. z 2005 r. Nr 206, poz. 1715).

Pierwsze 33 lata XX wieku to okres powiązania pieniądza ze złotem. W handlu brylowały wtedy waluty najbardziej uprzemysłowionych gospodarek – Wielkiej Brytanii i USA. Szczególnym zaufaniem cieszył się dolar, jako pieniądz z pełnym pokryciem w złocie.

Jednak w październiku 1929 roku, nie wiedzieć czemu ktoś do złotej maszynki kwitnącej gospodarki zaczął sypać piasek. Skutek gospodarka USA weszła w głęboką recesję, a za nią oczywiście gospodarki pozostałych krajów.

Delikatnie mówiąc sytuacja była nieciekawa przez kilka kolejnych lat, a okres ten zyskał miano Wielkiej Depresji. Ówczesny prezydent USA Franklin Delano Roosevelt zdecydował, że należy obniżyć wartość dolara względem złota i przy okazji nakazać konfiskatę złota obywatelom.

Jak to zwykle bywa przy reformach walutowych, nagle i bez ostrzeżeń oficjalną cenę złota podniesiono z 20 dolarów do 35 dolarów za uncję. Przy okazji reformy zdecydowano się także zlikwidować wszystkie wyemitowane, lecz nie wprowadzone do obiegu złote monety.

Do nich należały między innymi Double Eagles, czyli Podwójny Orzeł zaprojektowane przez legendarnego Augustusa Saint-Gaudensa. W momencie likwidacji tych złotych monet w ilości 445 tys. sztuk dokładnie je ważono, aby potwierdzić, że nikt sobie nie odłożył kilku na pamiątkę. Wtedy okazało się, że brakuje kilkunastu złotych monet. Do akcji wkroczyły służby specjalne, które przedstawiły zarzutu jednemu z pracowników o imieniu Israel Switt, jednak nie udowodniono mu zarzucanych czynów.

Jedna ze złotych 20-dolarówekpojawiła się w 1954 roku na aukcji w Kairze, kiedy wystawiano rzeczy należące do abdykowanego egipskiego króla Farouka. Jednak amerykański wywiad w gorących piaskach pustyni ponownie stracił obwianą już legendą złotą monetę.

Podwójny Złoty Orzeł pojawił się ponownie w 1996 roku, gdy jeden z pośredników w obrocie złotem próbował sprzedać ją służbom specjalnym (i zapewne sprzedał, lecz nie wiadomo za ile). Po kilku latach sporów Departament Skarbu postanowił wystawić legendarną złotą monetę na aukcję.  

30 lipca 2002 roku odbyła się licytacja w nowojorskim domu aukcyjnym Sotheby’s. Trwała tylko 10 minut, bo kto by się wtedy interesował złotem, przestarzałym i barbarzyńskim reliktem, jak to twierdził ówczesny premier Wielkiej Brytanii Gordon Brown, który wtedy, w samym długoterminowym dołku cen, sprzedawał brytyjskie złoto 🙂  A swoją drogą, to kupujący miał dobrego nosa, dzisiaj ta złota moneta jest warta dużo więcej?

Anonimowy kupiec nabył złotą monetę Double Eagles za 6,6 mln USD + 15% premii + 20 USD nominału. Łącznie za jedną uncję złota zapłacił “skromne” 7,59 mln USD 🙂

Widząc jaką cenę na aukcji osiągnęła złota 20 dolarówka, w 2003 roku córka Switta zjawiła się w mennicy w Philadelphii z 10 złotymi 20 dolarówkami z 1933 roku, aby potwierdzić ich autentyczność. Jak później zeznawała, znalazła monety w rodzinnej skrytce. Monety te zostały natychmiastowo skonfiskowane przez rząd USA, a córka Switta pomimo procesów sądowych przeciwko organom rządowym nie odzyskała rodzinnych dolarowych perełek.

Obecnie istnieją na świecie tylko trzy egzemplarze Double Eagle z 1933 roku o potwierdzonej autentyczności. Dwa z nich są w dyspozycji rządu amerykańskiego. Trzeci został kupiony w 2002 przez prywatnego inwestora za 7,59 mln dolarów.

Ale kto nie chciałby mieć takiego egzemplarza w swoim sejfie? pozostaje uważnie śledzić i kupować złote monety, których jest niewiele w obiegu i których nakłady emisyjne są najmniejsze, bo w świecie numizmatyki– im mniej, tym więcej wartości.

Podobny temat poruszyliśmy w:

Wszystko o złotej 20-dolarówce Nakłady, wielkości emisji Amerykańskich Złotych Orłów Krugerrand – wielkość emisji poszczególnych roczników Złoty Australijski Kangur i Złota Australijska Seria Księżycowa, czyli złote monety bulionowo kolekcjonerskie Złote sztabki i złote monety najlepszym zabezpieczeniem przed inflacją Monety Bulionowe czyli Monety Inwestycyjne – genialność w prostocie Srebrne Monety – najbardziej wartościowe amerykańskie monety Skala rzadkości monet według Czapskiego CertiCard zwane też CertiPack, czyli Złoto Certyfikowane w Mennicy Niesortowane sztabki złota i sortowane sztabki Im wyższe cena złota, tym więcej fałszerzy. Inwestorze pilnuj się! Ocena stanu zachowania monet, czyli Grading monet

Treść powyższej analizy jest tylko i wyłącznie wyrazem osobistych poglądów jej autora i nie stanowi rekomendacji w rozumieniu przepisów Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 października 2005 r. w sprawie informacji stanowiących rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych, lub ich emitentów (Dz. U. z 2005 r. Nr 206, poz. 1715).

Pierwszy raz ceny złota oficjalnie ustalono w Londynie 12 września 1919 roku o godzinie 11. Cena złota wówczas została ustalona na podstawie wspólnego porozumienia pięciu firm inwestycyjnych: N M Rothschild & Sons, Mocatta & Goldsmid, Samuel Montagu & Co., Pixley & Abell, and Sharps & Wilkins.

Przez ponad 90 lat sposób ustalania cen złota w Londynie prawie nie uległ zmianie. Tak jak wtedy, tak i teraz cena ustalana jest na podstawie uzgodnień pięciu członków, tylko ich skład się diametralnie zmienił: Barclays Capital, Deutsche Bank, Scotiabank, HSBC, SocGen.

Fixing cen złota w Londynie dwa razy dziennie – o 11.30 i 16.00

Fixing cen złota w Londynie odbywa się dwa razy dziennie. Pierwszy o godzinie 11.30, drugi o godzinie 16 czasu polskiego. W praktyce wygląda to tak, że pięciu przedstawicieli banków członkowskich zdzwania się o umówionej porze na telekonferencję, na której jako pierwszy cenę otwarcia notowań złota przedstawia prezes. Natomiast pozostali czterej członkowie przekazują przedstawioną przez prezesa cenę złota do swoich klientów i na podstawie zleceń od nich otrzymanych deklarują czy są kupującymi, czy też sprzedającymi. Na podstawie przedstawionej wcześniej chęci kupna lub sprzedaży złota, członkowie London Gold Fixing muszą zadeklarować ile sztabek złota są w stanie kupić lub sprzedać.

Procedura ustalania cen złota w nietypowych sytuacjach

Procedura ustalania ceny złota ulega powtórzeniu, jeżeli w momencie przedstawienia przez prezesa ceny otwarcia notowań złota ma miejsce jedno z następujących zdarzeń:

są tylko chętni do kupna sztabek złota są tylko chętni do sprzedaży sztabek złota jeżeli ilość złotych sztabek po stronie kupna nie bilansuje się z ilością złotych sztabek po stronie sprzedaży

Gdy podczas ustalania ceny złota mają miejsce takie zdarzenia, to prezes wznawiając procedurę ustalania ceny podnosi ją- jeżeli na rynku jest przeważająca ilość kupujących niż sprzedających lub obniża ją- jeżeli jest przeważająca ilość sprzedających.

Minimum to 50 sztabek złota na fixingu

Po tym jak prezes uznaje, że transakcje na rynku są zrównoważone, podaje komunikat o zafixowaniu ceny złota. Przy czym cena złota może zostać trwale ustalona, jeżeli ilość złotych sztabek zarówno po stronie kupujących jak i sprzedających jest większa niż 50 sztuk.

50 sztabek złota, każda po 400 uncji, to 20 tys. uncji na jednym fixingu, czyli ponad 30 mln USD

Sztabki złota w London Gold Fixing mają standard 400 uncji. Dlatego minimalny dzienny obrót sztabkami złota przy aktualnych cenach złota wynosi, około 68 mln USD. London Gold Fixing to jedno z niewielu miejsc na świecie, gdzie w ciągu dnia obraca się taką ilością sztabek złota. Nie dziwne więc, że cena złota ustalana na fixingu w Londynie jest od kilkudziesięciu lat wiarygodnym wyznacznikiem dla producentów, konsumentów, inwestorów i banków centralnych.

London Gold Fixing już nie tak ważny jak w erze giełdowych telegrafów

Jednak, pomimo wysokiej rangi, jaką utrzymuje London Gold Fixing na światowej mapie handlu złotem, to jego istotność ostatnimi czasy zmalała. Wszystko za sprawą rozpowszechnienia się elektronicznych platform tradingowych, gdzie każdy może szybko podejrzeć aktualne spotowe ceny złota, srebra lub innych surowców. Dziś już nikt nie musi czekać na telegraf z danymi giełdowymi z Londynu. A, że cena złota na London Gold Fixing jest bardzo zbliżona do ogólnodostępnych spotowych cen złota, to spoglądając właśnie na nie można z dużym przybliżeniem ustalić, jaka będzie cena złota na londyńskim fixingu. Chyba, że ktoś handluje dużą ilością 400 uncjowych sztabek złota. Wówczas z niecierpliwością będzie oczekiwał ustalonej ceny, bo przy takich ilościach każdy cent robi wielką różnicę.

Jaka przyszłość cen złota w Londynie

Pozostaje pytanie czy przez następne kilkadziesiąt lat ustalanie cen złota w Londynie będzie wyglądać tak samo, czy też bankierzy może zaczną robić video konferencję lub dla wygody zrobią elektroniczny system równoważenia rynku złota?

Podobny temat poruszyliśmy w:

Dostawa złota Loco London, czyli jak to się robi w LBMA LBMA – od samorodka do kiloton sztabek złota Złote bulionowe rachunki na LBMA. Co to jest złoto alokowane i niealokowane? Dostawa złota i srebra – Good Delivery i trudne wymogi LBMA dla Mennic Ceny złota na London Gold Fixing- Gdzie i Jak sprawdzić? Ile złota na Londyńskiej Giełdzie Złota i dlaczego niektórzy twierdzą, że dużo za mało? COMEX kontra Shanghai Gold Ex, czyli koniec owijania uncji w papier Jak działa największa giełda złota?

Treść powyższej analizy jest tylko i wyłącznie wyrazem osobistych poglądów jej autora i nie stanowi rekomendacji w rozumieniu przepisów Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 października 2005 r. w sprawie informacji stanowiących rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych, lub ich emitentów (Dz. U. z 2005 r. Nr 206, poz. 1715).

Tagi do treści strony:

skup złota londyn skup zlota londyn skup złota w londynie skup zlota w londynie

LBMA umożliwia inwestorom założenie dwóch typów rachunków. Są to rachunki bulionowe niealokowane i alokowane.

Rachunek bulionowy niealokowany to konto, do którego nie są przypisane konkretne sztabki złota z numerem seryjnym, wagą i próbą. Złoto niealokowane, to najczęściej spotykany na LBMA rodzaj rachunku, bo jest najtańszy. Jednostki rozliczeniowe w tych rachunkach to jedna uncja próby 995 sztabki złota zgodnej ze standardem London Good Delivery oraz jedna uncja próby 999 sztabki srebra zgodnej ze standardem London Good Delivery.

Saldo bulionowego rachunku niealokowanego nie upoważnia jego posiadacza do konkretnych sztabek złota lub srebra, ale daje mu prawo do złota, które jest w ilości identycznej jak na jego rachunku, jednak bez możliwości wyboru konkretnych sztabek złota z magazynu dealera u jakiego ma rachunek. To znaczy, że gdy będzie chciał odebrać złoto, które jest na jego rachunku. Dealer, może mu dostarczyć równie dobrze jedną złotą sztabkę kilogramową, jak również 10 sztabek złota po 100 gram.

Złoto bulionowe alokowane

Rachunek bulionowy alokowany wykorzystywany, gdy inwestor chce fizycznej dostawy złota lub srebra z jednoczesną segregacją co do wagi sztabek złota, próby i numeru seryjnego. Konto takie umożliwia klientowi regularne otrzymywanie listy, na której dealer zamieszcza ilość posiadanych przez inwestora sztabek złota, ich numery seryjne, wagi oraz próby złota. Przy takich rachunkach dealer pełni rolę depozytariusza, czyli kogoś, kto tylko zajmuje się przechowywaniem złota, jednak nie posiada do niego żadnego prawa. Natomiast tytuł do pełnoprawnego dysponowania takim złotem posiada inwestor, który dokonując transakcji decyduje, których sztabek złota lub srebra chce się pozbyć. Wówczas rolą dealera jest tylko odpowiednie przemieszczenie ich na magazynie i zaksięgowanie zmian w systemie rozliczeniowym.

Złoto niealokowane czy złoto alokowane

Dla inwestorów, którzy dziennie obracają dużymi ilościami złota z przeznaczeniem przemysłowym na dalszy przetop wygodny jest rachunek ze złotem niealokowanym. Jednak jeżeli ktoś kupuje złoto na LBMA w celach inwestycyjnych to lepszy będzie dla niego rachunek ze złotem alokowanym.

W Polsce firmy, które oferują przechowywanie złota, często w głębokich zapisach swoich regulaminów zamieszczają prawne sentencje, które umożliwiają im swobodne dysponowanie przechowywanym złotem. Czyli mogą takie złoto sprzedać, a jak klient zgłosi chęć odebrania, to wtedy kupują na rynku i dostarczają klientowi złoto. Jednocześnie firmy te gwarantują sobie możliwość, że mają prawo dostarczyć sztabki złota zupełnie inne niż zdeponował u nich klient. Ważne, aby zgadzały się co do wagi i próby. Ciężko określić jaki jest to rodzaj konta, ale można byłoby to nazwać rachunkiem nieistniejącego złota niealokowanego. Zalecamy czytać uważnie regulaminy takich firm i unikać tego typu rozwiązań.

Podobny temat poruszyliśmy w:

Dostawa złota Loco London, czyli jak to się robi w LBMA LBMA – od samorodka do kiloton sztabek złota Ceny złota – Jak są ustalane na London Gold Fixing Dostawa złota i srebra – Good Delivery i trudne wymogi LBMA dla Mennic Ceny złota na London Gold Fixing- Gdzie i Jak sprawdzić? Ile złota na Londyńskiej Giełdzie Złota i dlaczego niektórzy twierdzą, że dużo za mało? COMEX kontra Shanghai Gold Ex, czyli koniec owijania uncji w papier Jak działa największa giełda złota?

Treść powyższej analizy jest tylko i wyłącznie wyrazem osobistych poglądów jej autora i nie stanowi rekomendacji w rozumieniu przepisów Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 października 2005 r. w sprawie informacji stanowiących rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych, lub ich emitentów (Dz. U. z 2005 r. Nr 206, poz. 1715).

Pierwsze transakcje w handlu złotem i srebrem zaczęły się w Londynie już w 17 wieku.

Firmą, która do dzisiaj uznawana jest za pioniera londyńskiego rynku złota jest Mocatta and Goldsmid, której początki sięgają 1671 roku. Firma ta istnieje do dzisiaj, aktualnie pod nazwą ScotiaMocatta.

Działalnosć pionierów londyńskiego rynku złota była wstępem do utworzenia London Silver Fixing w 1897 roku i London Gold Fixing w 1919 roku. Londyńskie fixingi ustalające ceny złota i srebra, były podstawą stworzenia struktury londyńskiego rynku złota oraz kooperacji firm handlujących na tym rynku.

Aż do 1980 roku fixing złota w Londynie ustanawiało tylko 5 firm, które jako jedyne posiadały statusy członkowskie w London Gold Fixing.

Burzliwe lata 70-te obfitujące w hiperbole cen surowców, złota, srebra i inflacji powodowały, że coraz większa ilość korporacji zaczęła interesować się udziałem w londyńskim fixingu cen złota. Skutkowało to wzrostem zainteresowania handlu złotem w Londynie i uznanie go za światowe centrum obrotu złotem.

Na początku lat 80-tych londyński fixing złota ustanawiała coraz większa ilość członków. W 1986 roku wprowadzono ustawę regulującą działalność sektora finansowego Financial Services Act, co umożliwiło powstanie w 1987 roku LBMA London Bullion Market Association.

Podobny temat poruszyliśmy w:

Dostawa złota Loco London, czyli jak to się robi w LBMA Złote bulionowe rachunki na LBMA. Co to jest złoto alokowane i niealokowane? Ceny złota – Jak są ustalane na London Gold Fixing Dostawa złota i srebra – Good Delivery i trudne wymogi LBMA dla Mennic Ceny złota na London Gold Fixing- Gdzie i Jak sprawdzić? Ile złota na Londyńskiej Giełdzie Złota i dlaczego niektórzy twierdzą, że dużo za mało? COMEX kontra Shanghai Gold Ex, czyli koniec owijania uncji w papier Jak działa największa giełda złota?

Treść powyższej analizy jest tylko i wyłącznie wyrazem osobistych poglądów jej autora i nie stanowi rekomendacji w rozumieniu przepisów Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 października 2005 r. w sprawie informacji stanowiących rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych, lub ich emitentów (Dz. U. z 2005 r. Nr 206, poz. 1715).

Loco London to rodzaj dostawy i rozliczeń w handlu złotem na LBMA. Dostawa ta jest prawdopodobnie najważniejszym elementem londyńskiego rynku złota i stanowi fundament w międzynarodowym rozliczeniach oraz handlu złotem i srebrem lokacyjnym.

Ważna rola jaką spełnia Loco London wynika z popularności londyńskiej giełdy złota.

Korzystają z niej wszyscy inwestorzy przeprowadzający transakcje Over-The-Counter, czyli transakcje pozagiełdowe – określając to bardziej klarownie, są to transakcje nieregulowane przez żadną oficjalnie działającą giełdę typu Comex itp. Działa to na tej zasadzie, że dwóch inwestorów posiadających rachunki w LBMA umawia się na transakcje kupna sprzedaży złota po określonej cenie. System rozliczeniowy LBMA rozlicza tę transakcję, czyli inwestorowi sprzedającemu złoto, zdejmuje daną ilość z rachunku i przekazuje to złoto kupującemu, któremu w zamian pobiera gotówkę i przekazuje ją sprzedającemu złoto. Jeżeli w transakcji została zaznaczona opcja fizycznej dostawy złota, to złoto jest dostarczane w określonym terminie.

Handel złotem w Londynie ewoluuje od drugiej połowy IXX wieku

Koncept dostaw i handlu złotem w Londynie rozwijał się przez długie lata, od momentu, gdy w drugiej połowie IXX wieku Londyn stał się głównym centrum w handlu złotem wydobytym w Kalifornii, Południowej Afryce i Australii.

Handel złotem był od 1684 roku podstawową działalnością londyńskiej giełdy złota. Wraz z biegiem czasu podstawowa działalność zaczęła być w coraz większym stopniu wspierana przez działalność rozliczeniową, przechowywania i dostaw złota. Rozliczanie i przechowywanie złota w jednym miejscu było bardzo wygodne dla klientów i domów maklerskich. Do tego stopnia, że większość londyńskich domów maklerskich dokonujących transakcji na londyńskim rynku stworzyła relacje z klientami z całego świata. Wówczas stało się jasne, że handel złotem Loco London umożliwia nie tylko transakcje pomiędzy inwestorem i domem maklerskim, ale także pomiędzy samymi inwestorami. Obecnie wszystkie takie transakcje pomiędzy inwestorami są rozliczane właśnie w izbie clearingowej LBMA.

Złote i srebrne rachunki bulionowe w LBMA równoznaczne z rachunkami dolarowymi lub jenowymi

Członkowie LBMA, którzy na swoich rachunkach bulionowych dysponują daną ilością złota lub srebra, mają dostępne linie kredytowe do równowartości złota lub srebra posiadanego na swoich rachunkach. Dlatego konta bulionowe członków LBMA są równoznaczne z rachunkami na przykład dolarowymi w jakimkolwiek banku nowojorskim.

Kredyt pod zastaw złota oprocentowany na … 0,5% rocznie

Jeżeli ktoś posiada ładnych kilka ton złota i ma rachunek bulionowy na LBMA, może z łatwością zaciągać kredyty pod zastaw swojego złota. Oprocentowanie jakie się płaci rocznie za taki kredyt pod zastaw złota nazywa się Gold Lease Rate, które aktualnie wynosi “aż” 0,5% w skali roku.

Czy banki centralne mają tak naprawdę swoje złoto???

Łatwość z jaką się zastawia złoto na procent i niski koszt takiej operacji powoduje, że wielu doświadczonych inwestorów na rynku złota z ironią mówi o rezerwach banków centralnych krajów rozwiniętych. Teoretycznie wiadomo ile złota posiadają banki centralne Niemiec, Włoch lub USA, ale Ci bardziej wnikliwi zadają pytanie – ile z tego złota zostało postawione w zastaw, a ile faktycznie im zostało do wolnej dyspozycji. Gdyby tak było, to podczas większej zawieruchy, gdy każdy będzie chciał mieć swoje złoto w prywatnym skarbcu, może okazać się, że chętnych u drzwi londyńskiego magazynu jest więcej niż sztabek złota, dlatego nie ma to jak mieć złoto we własnym sejfie 🙂

Póki co handel złotem w Londynie przebiega spokojnie. Po głównym magazynie nieustannie pędzą wózki widłowe z paletami wypełnionymi sztabkami złota, które zmieniają miejsce podążając za dyspozycją przeprowadzanych transakcji.

Podobny temat poruszyliśmy w:

LBMA – od samorodka do kiloton sztabek złota Złote bulionowe rachunki na LBMA. Co to jest złoto alokowane i niealokowane? Ceny złota – Jak są ustalane na London Gold Fixing Dostawa złota i srebra – Good Delivery i trudne wymogi LBMA dla Mennic Ceny złota na London Gold Fixing- Gdzie i Jak sprawdzić? Ile złota na Londyńskiej Giełdzie Złota i dlaczego niektórzy twierdzą, że dużo za mało? COMEX kontra Shanghai Gold Ex, czyli koniec owijania uncji w papier Jak działa największa giełda złota?

Treść powyższej analizy jest tylko i wyłącznie wyrazem osobistych poglądów jej autora i nie stanowi rekomendacji w rozumieniu przepisów Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 października 2005 r. w sprawie informacji stanowiących rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych, lub ich emitentów (Dz. U. z 2005 r. Nr 206, poz. 1715).

Tagi do treści strony:

lbma