Archiwum dla Kategorii ‘Złoto monetarne’

Ktokolwiek obserwował światową gospodarkę przez ostatnie kilka lat zgodzi się ze stwierdzeniem, iż decydenci z banków centralnych prowadzili słabą politykę pieniężną i nie podjęli stosownych działań, aby zwalczyć w odpowiedzialny sposób problemy trapiące obecny system monetarny. Wszystkie banki centralne największych gospodarek zaczęły produkować niespotykane ilości pieniędzy. Poluzowanie polityki pieniężnej na taką skalę można porównać do kopania puszki, która ma dotrzeć na sam koniec drogi. Przyszłość nie jawi się pozytywnie.

Dokąd to wszystko zmierza? Czy nasi przywódcy naprawdę pozwolą na załamanie międzynarodowego systemu walutowego? Czy nie ma planu B? Czy mamy uwierzyć, że złoto nie ma żadnego znaczenia w ekonomii?

Według rzeczników poruszających się w obrębie złota monetarnego w obecnej niestabilnej sytuacji gospodarczej cena złota jest względnie niska. W dodatku możemy zauważyć ogromne przepływy fizycznego złota z Zachodu na Wschód, które prawdopodobnie nie wróci na zachód w najbliższej przyszłości.

Spójrzmy teraz na wyjaśnienie dla wyżej wspomnianych obserwacji, które jest oparte na historycznych dokumentach dyplomatycznych i pomaga zrozumieć te skomplikowane kwestie.

Zacznijmy od momentu, w którym złoto zostało wycofane z systemu:

W latach sześćdziesiątych Francja wycofała się z London Gold Pool (kartelu ośmiu banków centralnych, który w latach 1961 – 1968 aktywnie sterował ceną złota). Francja nie chciała marnotrawić już więcej złota na cele wydatków wojennych, które kierowane były głównie przez USA na działania toczone przeciwko Wietnamowi. London Gold Pool było połączonym wysiłkiem Stanów Zjednoczonych, Holandii, Francji, Niemiec, Włoch, Belgii, Szwajcarii oraz Zjednoczonym Królestwem, aby sztucznie podtrzymać cenę złota na wysokości 35 dolarów za uncję. Stany Zjednoczone dodrukowywały dolary, aby sfinansować wojnę w Wietnamie, co spowodowało dewaluację dolara amerykańskiego. W wyniku tych działań trzeba było sprzedać więcej złota, aby utrzymać jego cenę na poziomie 35 dolarów. Niedługo po tym jak Francja wycofała się z London Gold Pool, kartel zakończył swoją działalność. Międzynarodowy Fundusz Walutowy podsumował to następująco:

Gdy całkowita ilość w obiegu dolarów amerykańskich w Stanach Zjednoczonych drastycznie wzrosła, rezerwy złota Stanów Zjednoczonych, które miały być pokryte tymi dolarami, drastycznie spadały. Międzynarodowi przywódcy finansowi podejrzewali, że Stany Zjednoczone będą musiały zostać zmuszone do dewaluacji dolara lub wstrzymania wymiany dolara na złoto.

Problem był szczególnie trapiący z powodu zwiększających się w ogromnym tempie dolarów będących w posiadaniu zagranicznych banków centralnych oraz rządów: W 1966 roku zagraniczne banki centralne oraz rządy dysponowały ponad 14 miliardami dolarów amerykańskich. Stany Zjednoczone posiadały 13,2 miliardów dolarów w rezerwach złota, lecz jedynie 3,2 miliardy dolarów były dostępne na pokrycie zagranicznych rezerw dolarowych. Reszta była potrzebna na pokrycie krajowych rezerw. Jeżeli rządy i zagraniczne banki centralne spróbowałyby w tym samym czasie wymienić na złoto zaledwie ćwierć swoich rezerw dolarowych, Stany Zjednoczone nie byłyby w stanie wywiązać się ze swojego zobowiązania, a więc już po raz kolejny okazały się niewypłacalne.

Dokładnie taka sytuacja miała miejsce, gdy w 1971 roku Stany Zjednoczone pod przewodnictwem prezydenta Nixona zamknęły “Złote Okno” i tym samym zagraniczne banki centralne nie mogły już wymieniać dolarów na złoto (z wyjątkiem transakcji na wolnym rynku). Jak już wspomniano, po pierwsze Europa, a w szczególności Francja nie była zadowolona i chciała zrewaluować złoto. Po drugie Stany Zjednoczone nieustannie dążyły do całkowitego wycofania złota z systemu walutowego, aby przeforsować hegemonię amerykańskiego dolara.

Odnaleziono dokumenty, które łączą przeszłość z teraźniejszością. 24 lutego 1970 roku francuski prezydent Pompidou spotkał się z amerykańskim prezydentem Nixonem w Waszyngtonie. Następujący cytat pochodzi z amerykańskich notatek z tegoż spotkania. → Przeczytaj więcej

Do najbardziej znanych Austriackich złotych monet zalicza się:

Filharmonik Wiedeński Dukat Austriacki Gulden Austro-Węgierski Korona Austriacka

Wszystko co trzeba wiedzieć o złotym Wiedeńskim Filharmoniku

Zarówno awers jak i rewers Wiedeńskiego Filharmonika powiązano tematycznie z dumą Austrii, czyli Filharmonią Wiedeńską.

Filharmonika zaprojektował Thomas Pesendorfer i od 1989 roku, czyli od pierwszego roku jej emisji moneta stała się najpopularniejsza monetą bulionową emitowana na terenie Europy.

W 1992, 1995 i 1996 roku Filharmonik Wiedeński był najlepiej sprzedającą się złotą monetą na świecie.

Przed wprowadzeniem euro Filhamonik posiadał nominał wyrażony w shillingach. Moneta o masie jednej uncji oznaczona była wówczas nominałem 2000 szylingów. Aktualnie nominał monety to 100 Euro. Nominał nadano monecie ze względów czysto urzędowych, aby mogła być oficjalnym środkiem płatniczym. Natomiast rzeczywista wartość tej monety wynosi znacznie więcej i równa się cenie giełdowej jednej uncji złota.

Awers złotej monety

Na awersie widnieją najważniejsze instrumenty Filharmonii Wiedeńskiej. W centralnej części monety znajduje się kontrabas, wiolonczela, skrzypce, fagot, harfa i wiedeński róg. Na samej górze rewersu widnieje napis WIENER PHILHARMONIKER.

Rewers złotej monety

Rewers przedstawia legendarne → Przeczytaj więcej

Tagi do treści strony:

Dukat Austriacki Cena kupna

Małe złote monety podobnie i małe sztabki, to doskonałe zabezpieczenie na naprawdę ciężkie czasy: wojna, kataklizmy, zawieszenia funkcjonowania systemu bankowego lub po prostu długotrwałej awarii sieci elektroenergetycznej, podczas której nie działają bankomaty, informatyczne systemy bankowe, placówki bankowe i terminale płatnicze.

Średnia wartość małych monet i sztabek, to od kilkuset do dwóch tysięcy złotych. Zatem w konieczności zapłaty taką małą złotą monetą lub sztabką można dogodnie dobrać ilość monet względem wartości nabywanego towaru. W przypadku monet jedno uncjowych lub większych sztabek nie byłoby to tak łatwe gdybyśmy chcieli kupić zapas żywności w ilości wystarczającej na tydzień czasu, bo sztabka lub złota moneta jedno uncjowa ma dużo wyższą wartość od takiego towaru.

Jakie konkretnie małe monety i sztabki gromadzić?

Dlatego małe złote monety i sztabki to dobre zabezpieczenie na najtrudniejsze czasy. Jednak często pada pytanie jakie małe złote monety i sztabki najlepiej gromadzić?

W tym przypadku interesuje nas zabezpieczenie na naprawdę ciężkie czasy, a więc kluczowe będą dwa elementy, czyli → Przeczytaj więcej

Tagi do treści strony:

małe monety

W niedzielę Szwajcarzy będą decydować jak ma postępować ich bank centralny. I to się nazywa uczciwy wobec ludzi ustrój polityczny. Natomiast w Polsce aparat państwowy nawet nie śmie zapytać swoich obywateli o ich zdanie, lecz z góry narzuca rozwiązania: abonament RTV do rachunków za energię elektryczną lub cicha nowelizacja pewnych ustaw itp. Ale widocznie jeszcze w polskich realiach rządowych zostało bardzo dużo z poprzedniego ustroju…

Wracając do referendum w górzystym kraju bezpiecznego kapitału, obywatele będą głosować w sprawie następujących tematów:

Czy SNB (Szwajcarski Bank Centralny) ma mieć zakaz sprzedaży zgromadzonych rezerw złota Czy wszystkie zgromadzone dotąd rezerwy złota będą musiały być przechowywane na terenie Szwajcarii. Dotąd Szwajcaria w swoich skarbcach trzyma około 70 procent rezerw złota Czy co najmniej 20 procent rezerw walutowych banku centralnego powinno być utrzymywane w złocie

Jak na razie tylko 8 procent rezerw walutowych Szwajcarii ulokowano w złocie. Zatem aby utrzymać poruszany w referendum poziom 20 procent w złocie, Szwajcaria musiałaby albo sprzedać część swoich rezerw walutowych lub kupić dużą ilość złota. Gdyby referendum zakończyło się za poparciem tego standardu złota, to najprostszym rozwiązaniem byłoby kupowanie złota za zakupione w ostatnich latach waluty obce, które to zostały kupione za świeżo wydrukowane franki, bo jak wiemy Szwajcaria od prawie trzech lat walczy, aby frank nie umacniał się bardziej niż 1,2 EURCHF. Taka obrona kursu jest dość prosta, bo wówczas zadaniem banku centralnego jest emisja swojej waluty w celu zakupu na wolnym rynku walut obcych. Gorzej jest w drugą stronę, gdy bank centralny musi walczyć z rynkiem i ze zbyt dużym osłabieniem swojej waluty. Wówczas musi sprzedawać na wolnym rynku swoje rezerwy walutowe, których zazwyczaj posiada za mało – W takiej sytuacji obecnie jest Rosja, która jeszcze nie ma zbyt mało rezerw walut obcych, no ale to do czasu, bo jest ich ograniczona ilość… No chyba że Putin pożyczy swoje prywatne miliardowe rezerwy walutowe rosyjskiemu bankowi centralnemu.

Co będzie jak referendum zakończy się pozytywnie dla szwajcarskiego standardu złota?

Szwajcarscy monetaryści złapaliby się mocno za głowę, gdyby referendum skończyłoby się pozytywnie dla → Przeczytaj więcej

W tym roku po raz kolejny Europejski Bank Centralny wraz z dwudziestoma kolejnymi bankami podpisał już czwarte z kolei porozumienie między bankami centralnymi w zakresie handlu złotem. Porozumienie to nosi nazwę Central Bank Gold Agreement i najczęściej oznacza się je skrótem CBGA.

Na koniec 2013 roku banki centralne były w posiadaniu 30,5 tysiąca ton złota, co stanowi około 1/5 całego złota dotychczas wydobytego na świecie. Jednak złoto to w większości zostało zgromadzone przez banki centralne krajów silnie rozwiniętych gospodarczo.

Po raz pierwszy Central Bank Gold Agreement podpisano w 1999 roku. Porozumienie to miało na celu ograniczenie → Przeczytaj więcej

Jako instrument do inwestycji w złoto można użyć sztabek, monet, kontraktów terminowych, certyfikatów, funduszy inwestycyjnych lub papierowych lokat bazujące na notowaniach złota. Każdy z tych instrumentów ma inną płynność, czyli łatwość przy odsprzedaży.

Najbardziej płynne jest tak zwane złoto papierowe, czyli kontrakty terminowe, certyfikaty lub papierowe lokaty bazujące na notowaniach złota. Przy okazji jest to najbardziej niebezpieczny sposób lokowania pieniędzy w złocie. Gdy instytucja, która emituje taki papier będzie mieć problemy z wypłacalnością, to papier wyemitowany przez tę instytucję będzie wart tyle  ile przysłowiowa kartka papieru. Jednak jest to najtańszy sposób kupowania złota, bo obrót wirtualnym papierem nie generuje dużych kosztów i zawsze należał do najtańszych. Spośród złota papierowego najlepsze są kontrakty terminowe na złoto notowane na nowojorskim parkiecie COMEX, jednak jeden taki kontrakt opiewa na 100 uncji, zatem trzeba mieć gruby portfel, aby działać na tej giełdzie.

źródło: flickr.com

Najbardziej bezpiecznym sposobem inwestycji w złoto, są sztabki i złote monety bulionowe. Ale dość ważnym elementem przy wyborze dealera złota jest kompromis → Przeczytaj więcej

Tagi do treści strony:

mennice niemieckie-oznaczenia